Włodzimierz Markowski
Biografia
Włodzimierz Markowski (ps. „Rybka”, „Dyzio”; 22 grudnia 1922 w Grodzisku Mazowieckim – 28 maja 2009 tamże) był polskim krótkofalowcem, żołnierzem ZWZ i AK, powstańcem warszawskim i konstruktorem radiostacji Burza.
Syn Dionizego, członka Polskiej Organizacji Wojskowej, który walczył we Lwowie jako jeden z Orląt Lwowskich; jego ojciec był dyrektorem części odbiorczej radiostacji transatlantyckiej i mieszkał w Grodzisku Mazowieckim.
W 1935 otrzymał znak nasłuchowy SPL007 i brał udział w zawodach nasłuchowych, wiele z nich wygrywając. Był członkiem Polskiego Klubu Radio Nadawców ze znakiem SP3WM.
Podczas II wojny światowej należał do ZWZ, a następnie do Armii Krajowej, działając pod pseudonimem „Rybka” w batalionie „Kiliński”. Zajmował się produkcją radiostacji konspiracyjnych i odbiorników radiowych.
W pierwszych dniach sierpnia 1944 trafiła w jego ręce uszkodzona radiostacja „Błyskawica”. Na jej podstawie w ciągu jednego dnia zbudował nadajnik foniczny działający w paśmie 52,1 m. Radiostacja „Burza” skonstruowana przez Markaowskiego była pierwszą radiostacją foniczną w Powstaniu Warszawskim; Markowski był technikiem odpowiedzialnym za jej działanie, redaktorem nadawanych informacji oraz spikerem. Pod koniec sierpnia lokalizacja nadajnika została namierzona i w wyniku bombardowania radiostacja została zniszczona.
Po wojnie przez ponad czterdzieści lat prowadził warsztat radiotechniczny. W 1947 zdobył tytuł Mistrza Polski w rajdach motocyklowych oraz uczestniczył w rajdzie sześciodniowym w Czechosłowacji; bywał nazywany „Dyzio”.
W rajdach samochodowych zwyciężał w Rajdzie Barbórki i Rajdzie Dolnośląskim w 1968; w 1971 wygrał Rajd Mazurski, a w 1972 był czwarte miejsce w Rajdzie Warszawskim, jednej z rund Rajdowych Mistrzostw Polski. W latach 70. skonstruował na własny użytek antyradar.
W 2004 zaangażował się w budowę repliki radiostacji „Burza”. W 2007 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pod koniec życia mieszkał w Grodzisku Mazowieckim, gdzie zmarł 28 maja 2009 i został pochowany w rodzinnym mieście.