Władysław Kniewski
Biografia
Urodził się 14 czerwca 1902 w Grodzisku Mazowieckim w rodzinie Józefa i Władysławy Zdzielnickiej. Był bratem Mieczysława. Podczas I wojny światowej służył w polskim korpusie generała Dowbora-Muśnickiego.
W 1920 stawił się jako ochotnik do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej; został ranny pod Ostrołęką. W 1922 roku wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK, później KZMP). Został aresztowany za rozlepianie odezw komunistycznych i skazany na dwa lata domu poprawczego; wyszedł na wolność w 1925.
W lipcu 1925 wraz z Władysławem Hibnerem i Henrykiem Rutkowskim zgłosił się na ochotnika do zabójstwa Józefa Cechnowskiego, identyfikowanego jako agent Policji. Podczas próby dokonania zastrzelenia doszło do strzelaniny; Kniewski został obezwładniony po ciężkim postrzeleniu.
Za popełnione czyny zostali skazani na karę śmierci; Prezydent RP Stanisław Wojciechowski nie skorzystał z prawa łaski. Wszyscy trzej zostali rozstrzelani 21 sierpnia 1925 roku o godz. 4:00 w Cytadeli Warszawskiej przez pluton egzekucyjny.
W czasach PRL uznawani byli za bohaterów ruchu robotniczego; na miejscu egzekucji w 1950 urządzono park ku ich pamięci i odsłonięto pomnik-mauzoleum.