Tadeusz AleksanderBaird
Biografia
Tadeusz Baird urodził się 26 lipca 1928 roku w Grodzisku Mazowieckim. Był polskim kompozytorem muzyki współczesnej oraz pedagogiem.
W czasie okupacji uczył się pod kierunkiem Bolesława Woytowicza i Kazimierza Sikorskiego. Powojnie - w latach 1947–1951 - kontynuował studia u Piotra Rytla i Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Ponadto studiował grę na fortepianie u Tadeusza Wituskiego i przez trzy lata muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim.
Jako kompozytor zadebiutował wkrótce po wojnie. Wraz z Kazimierzem Serockim i Janem Krenzem stworzył tzw. Grupę 49.
Zyskał przychylność władz komunistycznych, m.in. poprzez komponowanie panegirycznych, socrealistycznych kantat; dzięki temu grupa mogła tworzyć w stylu awangardowym: neoklasycznym i folklorystycznym.
W połowie lat 50. Serocki stał się jednym z twórców przełomu w polskiej muzyce. Unowocześnił technikę kompozytorską, m.in. jako jeden z pierwszych w Polsce stosował dodekafonię.
Jako działacz Związku Kompozytorów Polskich był pomysłodawcą i organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, który po raz pierwszy odbył się w 1956.
Od 1974 wykładał kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w Warszawie. W 1977 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego i objął katedrę kompozycji. Od 1976 był przewodniczącym polskiej sekcji International Society for Contemporary Music (ISCM/SIMC), a od 1979 - członkiem Akademie der Künste w Berlinie.
W 1981 został członkiem honorowym Związku Kompozytorów Polskich. Zmarł nagle 2 września 1981 w Warszawie w wyniku tętniaka mózgu. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 1-2-27).
Postać Bairda i jego muzyka znalazła oddźwięk w twórczości filmowej.