Stanisław Żelazowski
Biografia
Stanisław Żelazowski urodził się 30 września 1889 w Grodzisku Mazowieckim w rodzinie Juliana i Agnieszki z Gawińskich. Wstąpił do Seminarium Metropolitalnego w Warszawie i ukończył je w 1914 roku ze święceniami kapłańskimi. Następnie kontynuował studia na Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu, które ukończył w 1917 roku.
W latach 1917–1918 współorganizował Związek Wojskowych Polaków w Turkmenistanie, gdzie pełnił funkcję komisarza. Po powrocie do Warszawy od 1919 do 1929 wykładał na Seminarium Metropolitalnym (Nowy Testament) i był prefektem tej instytucji. W 1929 otrzymał probostwo parafii św. Antoniego w Warszawie, jednocześnie podejmując zadanie zorganizowania parafii na warszawskim Powiślu. W 1933 kupił plac pod budowę Kościoła św. Teresy od Dzieciątka Jezus, którą ukończono pod jego kierownictwem w 1938 i został pierwszym proboszczem tej parafii. Aktywność charytatywna obejmowała organizowanie ochronki, świetlic dziecięcych i akcji dożywiania.
Podczas okupacji niemieckiej był kapelanem Armii Krajowej. Po wybuchu powstania warszawskiego znalazł się na ul. Senatorskiej; 9 sierpnia 1944 został wyprowadzony przez Niemców i trafił do szpitala polowego przy kościele Zakroczymskiej. Zginął 31 sierpnia 1944, prawdopodobnie w wyniku bombardowania w szpitalu lub w gruzy kościoła na Powiślu; miejsce pochówku nie zostało ustalone.