Mieczysław Najdorf
Biografia
Urodził się w Grodzisku Mazowieckim 15 kwietnia 1910. Jego pierwszymi nauczycielami byli Dawid Przepiórka i Ksawery Tartakower. W 1930 wystąpił w pierwszym szachowym turnieju i zajął VI-VII miejsce w mistrzostwach Warszawy.
W kolejnych latach odnosił liczne sukcesy: w 1931 II miejsce w Warszawie, 1934 I miejsce w Warszawie, 1935 II miejsce w mistrzostwach Polski i brązowy medal na olimpiadzie w Warszawie; w 1936 I-II w mistrzostwach Węgier; 1937 III miejsce w Juracie i I miejsce w Rogasce Slatina, brązowy medal na olimpiadzie w Sztokholmie; 1939 srebrny medal na olimpiadzie w Buenos Aires.
Podczas VIII olimpiady w Buenos Aires (1939) wybuchła II wojna światowa; Najdorf pozostał w Argentynie, nie wracając do Polski. W 1944 uzyskał obywatelstwo Argentyny. Żona i trzyletnia córeczka zostały w Polsce. Jak sam mówił, wojny nie przeżył nikt z jego rodziny: żona, dziecko, czterech braci, ojciec.
W okresie powojennym należał do światowej czołówki; brał udział w olimpiadach 11 razy w barwach Argentyny (10 razy na I szachownicy). Dodatkowo, jako członek polskiej drużyny, grał w olimpijadach w latach 1935, 1936, 1937, 1939. Zdobył 13 medali (8 drużynowych i 5 indywidualnych) oraz rozegrał 222 partii olimpijskich, zdobywając 145 punktów. Wniósł duży wkład w rozwój teorii szachowej, zwłaszcza obrony sycylijskiej i królewsko-indyjskiej. W 1996 został Honorowym Członkiem FIDE. W 1990 z okazji 80. urodzin zorganizowano międzynarodowy turniej w Buenos Aires; od 2001 roku w Warszawie organizowany jest Festiwal M. Najdorfa.