Marek Andrzej Grad

Geofizyk, sejsmolog, polarnik, profesor zwyczajny nauk o Ziemi
19.11.1951 17.05.2020 Grodzisk Mazowiecki

Biografia

Marek Andrzej Grad urodził się 19 listopada 1951 roku w Grodzisku Mazowieckim. Był polskim geofizykiem, sejsmologiem, polarnikiem i profesorem zwyczajnym nauk o Ziemi. Pracował w Zakładzie Fizyki Litosfery Instytutu Geofizyki Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 1991–2002 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Geofizyki Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2004 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. W latach 2011–2012 był zastępcą przewodniczącego Rady Kuratorów Wydziału Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN, a w latach 2012–2014 był dziekanem tego wydziału. Od 1999 był członkiem zagranicznym Fińskiej Akademii Nauk, należał do komitetu sterującego programów NATO Science for Peace. Był członkiem redakcji czasopism naukowych m.in. Polish Polar Research, International Journal of Geophysics, Acta Geophysica oraz Przegląd Geofizyczny.

Jego obszar badań obejmował sejsmologię, zwłaszcza sejsmologię strukturalną, badania skorupy ziemskiej i górnego płaszcza Ziemi, prowadzone przy użyciu metod sejsmologii eksplozyjnej (głównie głębokie sondowania sejsmiczne). Uczestniczył w pracach badawczych w Polsce, Finlandii, na Spitsbergenie i w Antarktyce Zachodniej. Był twórcą cyfrowej mapy nieciągłości Moho dla płyty Europejskiej, opracowanej wspólnie z Timo Tiirą z Uniwersytetu w Helsinkach, na podstawie danych zespołów z Europy i Ameryki Północnej; była to pierwsza mapa pokazująca głębokość nieciągłości Moho dla całej Europy. Stała się znaczącym osiągnięciem w europejskim i amerykańskim środowisku naukowym. Współpracował przy koordynowaniu eksperymentów POLONAISE’97, CELEBRATION 2000, ALP 2002, SUDETES 2003, TOR, PASSEQ 2006–2008 i 13 BB-STAR. Wraz z Leszkiem Czechowskim wskazał na możliwość istnienia dwóch rodzajów astenosfery. Angażował się w popularyzację nauki, wygłaszał wykłady podczas Festiwalu Nauki, w szkołach średnich oraz na Uniwersytecie Otwartym. Jednym z jego zainteresowań była turystyka górska.

Wypromował 10 doktorów, 21 magistrów i 18 licencjatów. W latach 1976–2020 opublikował 298 prac naukowych (w tym ponad 130 ze listy filadelfijskiej) cytowanych ponad 5 tysięcy razy według bazy Scopus. Zmarł nagle 17 maja 2020 roku i został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wypromował 10 doktorów, 21 magistrów i 18 licencjatów.
Opublikował 298 prac naukowych (1976–2020), cytowanych ponad 5 tys. razy (Scopus).
Stworzył cyfrową mapę nieciągłości Moho dla całej Europy, opracowaną wspólnie z Timo Tiirą.
Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Geofizyki UW (1991–2002).
Członek Polskiej Akademii Nauk od 2004.

Ciekawostki

{"Turystyka górska" była jednym z jego zainteresowań.
Wygłaszał wykłady podczas Festiwalu Nauki, w szkołach średnich oraz na Uniwersytecie Otwartym.
Zmarł nagle w 2020 roku i pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Udostępnij